تبليغاتX
روزهای بارانی

روزهای بارانی

دل نوشته ها

الهی فدای اینهمه مهربونیت بشم گلکم

خوبی از خودته

ممنون که کلبه محقره منو با حضور گرمو پر مهرت منور کردی

منم خیلی دوست دارم

امیدوارم بتونم واست یه دوست خوب و در نهایت یه

همسر ایده آل باشم

خوشبختی و سر افرازی تو آرزوی همیشگی منه

 

آرام جانم

در تمام لحظات تنهاییت آگاه باش کسی هست که با

چشمانی امیدوار به انتظار توست

 

محسن جان

تو وجودی داری که برای من با ارزش ترین

مخلوق خداست.

 

نازنینم

مراقب خودت باش که تار مویی از تو کم نشود

مراقب دلت باش که وجودی بدون وضوی عشق به حریم مقدس

آن وارد نشود

دریچه قلبت را بسوی دلم باز کن و مرا با منت بدان راه بده

که آنجا تنها مامن امن من است

 

عزیزه دلم

من برایت از دل می نویسم تا دریابی هر کجا که هستی کسی

هست که صادقانه و خالصانه بدون توقع در برابر عشقی که به تو

دارد سر تسلیم به خضوع پایین می آورد

 

گل همیشه بهارم

بدان و آگاه باش که  ریحانه

 

                          بی تو هیچه و بی تو میمیره

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم مرداد 1387ساعت 21:36  توسط ریحانه  | 

محسن جان

                 خیلی دوست دارم

+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم مرداد 1387ساعت 16:58  توسط ریحانه  | 

بهانه

محسن جان

 

تو را هیچگاه نمیتوانم از زندگیم پاک کنم

 چون تو پاک هستی

میتوانم تو را خط خطی کنم آن وقت در زندان خط هایم برای همیشه

ماندگار میشوی

و وقتی نیستی بی رنگی های روزهایم را با مداد رنگی یادت

 رنگ میزنم

 


 

امشب گریه میکنم

برای تو

برای خودم

برای تمام اونایی که خواستن گریه کنن نتونستن

برای تمام اون چیزی که خواستی و نبودم

خواستم و بودی

امشب گریه میکنم

به وسعت دریا

به وسعت بیشه

به وسعت دله عاشق

برای تو که عزیزترینی

مهربان ترینی

پاک ترینی

 


 

صدای چک چک اشکهایت را از پشت دیوار زمان میشنوم

و میشنوم که چه معصومانه در کنج سکوت شب

برای ستاره ساز دلتنگی میزنی

و من میشنوم می شنوم هیاهوی زمانه را که تو را از پریدن

و پر گشودن باز میدارد

ای شکوه بی پایان من

ای طنین شور انگیز

من میشنوم

به آسمان بگو که من میشکنم! هر آنچه تو را شکسته

و میشنوم هر آنچه در سکوت تو نهفته

 


وقتی که گریه کردم گفتن بچه است...!

وقتی که خندیدم گفتم دیونه است...!

وقتی که جدی بودم گفتم مغروره...!

وقتی که شوخی کردم گفتن سنگین باش...!

وقتی که حرف زدم گفتن پر حرفه...!

وقتی که ساکت بودم گفتم عاشقه...!

 

آری امروز بی توجه به تمام باید ها و نباید ها 

 عاشقانه فریاد میزنم که صادقانه عاشقم

 

مهربونم

محسن جان

عاشقانه دوست دارم

 


 

ای تو بهانه واسه موندن

ای نهایت رسیدن

ای تو خوده لحظه بودن

تا طلوع صبح خورسیدو دمیدن

ای همه خوبی

همه پاکی

تو کلام آخر من

ای تو پر از وسوسه عشق

 تو شدی تمامیه زندگی من

اسم تو هر چی که میگم همه تکرار تو حرفای دل من

چشم تو هر جا که میرم جاری تو چشمای منتظر من

تو رو اون لحظه که دیدم به بهانه هام رسیدم

از تو تصویر کشیدم که اونو هیچ جا ندیدم

تو رو از نگاه شناختم قصه از عشق تو ساختم

تو رو از خودت گرفتم با تو یک خاطره ساختم

 


 

نور چراغ خونه این دله دیونه تویی

ماه تویی

مهر تویی

عزیز دردونه تویی

اومدی شبهای عمرمو چراغونی کنی

خوش قدم با هر قدم غمهامو قربونی کنی

ستاره خونم شدی وابسته جونم شدی

واسه شبهای بی کسی ستاره درمونم شدی

چشم و دله حریصم از دیدن تو سیر نمیشه

رازو رمز عشق تو هیچ جوری تعبیر نمیشه

دعای خیرمو می خوام سرمه چشمونت کنم

از هر چی  چشم بد که هست یه جوری پنهونت کنم

 


 

لحظه ای با من باش تا از آن لحظه برویم تا گل

که ببندم از نگاه تو به هرستاره پل

 

لحظه ای با من باش تا که از آن نفسی تازه کنم

تا که از آن لحظه با تو سفر آغاز کنم

سفری تا ته بیشه های سرسبز خیال

تا به شهر آرزوهای محال

سفری در کم و بیش گذر ستاره ها

از میون دشت پر خاطره ی ترانه ها

 

احظه ای با من باش

تا به باغ چشم تو پنجره ای باز کنم

از تو شعرو قصه و ترانه ساز کنم

شعری هم صدای بارون

رنگ سبز جنگل

و آبی دریا

قصه ای با رنگ و عطر قصه عشق عاشقای دنیا

از یه لحظه تا همیشه میشه با تو پر گرفت تا اوج ابرا

کوچه پس کوچه شعرو با خیالت پرسه زد تا مرز فردا

 

 

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم مرداد 1387ساعت 16:48  توسط ریحانه  | 

تقدیم به یگانه عشقم محسن

روی ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن

                        به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

بزار بهت گفته باشم که ماجرای ماو عشق

                         تقصیر چشمای تو بود وگرنه ما کجا و عشق؟

سرم تو لاک خودم و ذلم یه جو هوس نداشت

                         بس که یه عمر آزگار کاری به کار کس نداشت

تا اینکه پیدا شدی و گفتی از این چشای خیس

                          تو دفتر ترانه هات یه قطره بارون بنویس

عشقم و دست کم نگیر درسته مجنون نمیشم

                           وقتی که گریه میکنی حریف بارون نمیشم

هنوز یه قطره اشکتو به صد تا دریا نمیدم

                            یه لحظه با تو بودنو به کل دنیا نمیدم

همین روزا بخاطرت به سیم آخر میزنم

                             قصه عاشقیمونو تو شهرمون جار میزنم

 

 

             محسن جونم خیلی میخوامت

 


 

محسن جان من محتاج توام

 

 از عشق که....نه

اما از عاقبت عقوبت این همه فاصله....

از انتهای نامعلوم این کوچه های بی چراغ و چلچله...

چرا...........میترسم........

 

من از لحظه هایی که چشمهای تو

بین آوار این همه نگاه معنا دار گم شوند

من از دمی که بازدم تو پاسخش نباشد

میترسم....

 

فقط میدانم که .....محتاجم!

محتاج سکوت ستاره

محتاج لطافت صبح

محتاج صبر خدا

من محتاج ترانه های بی قفس پر از کبوترم!

 

من محتاج واژه ساده و بی تکلفم!

واژه هایی که بشود با آب غسلشان داد!

من محتاج نگاهی از جنس آب و لبخندی از جنس صداقتم!

من محتاج عطر یک احساس باران زده نمناکم!

 

من محتاج توام

محتاج نگاه تو

محتاج لبخند تو

محتاج احساس تو

همین!

از این ساده تر و بی تکلف تر در کلام من نمیگنجد!

 


آنگاه که نگاهت را به سویم با معجزه عشق چرخاندی

من صید عشق تو گشتم

و در دام عاشقی به جای دستو پا زدن آرام به صدای قلبت گوش دادم

مهربانم!چشمهایت پلکهای مرا از حرکت باز میدارد

و ضربان قلبم را از یکنواخت زدن نجات میدهد

محسن جان! تو در وجود من جایگاه عظیمی همچون شاهزاده

بر تخت فرمانروایی پیدا کرده ای

و بر بلندای خانه قلبم نشسته ای

 و من همچون سربازی سر بر سجده عشق تو برده ام

و  حال از تو فرمان میگیرم

عزیزم! آغوش گرمت سردی تن رنجورم را خنثی میکند

و هنگامی که با عشق بر گیسوانم دست میکشی

و با برق نگاهت دلم را ناز میکنی

من عطش عشق تو را درونم ۲ چندان میبینم

و شوق دیدارت مرا امیده زنده بودن میدهد

عزیزه جان! تمام وجودم به رهت وجودی ناقابل است در برابر عظمت تو

ای تکیه گاه ارام بخش

دوست دارم سر بر پنجره قلبت کوبم

و تو با مهربانی در را برویم بگشایی و پذیرای عشقم باشی

دوست دارم دست در دستانت

و سر به شانهایت نهم تا لذت عاشقی را حس کنم

نازنینم من هر کجا باشم فقط گرمی آغوش تو را خواهانم

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم مرداد 1387ساعت 10:16  توسط ریحانه  | 

شرمندگی

سلام مهربونم

محسن جان دوست داشتم بهترین

 سورپریزه تولدت از طرف من باشه

ولی متاسفانه با توجه به مشکلاتی که

خودت در جریانش هستی

نتونستم اونجوری که شایسته توست

این روزه اسطوره ای و بهت تبریک بگم

ولی

اینو بدون که خیلی خیلی دوست دارم

و از خدا می خوام سالیان سال شادو پیروزو

 سربلند در کناره خانواده ات زندگی کنی

و از زندگی لذت ببری

بازم میگم شرمنده و تولدت مبارک

 

این وبلاگ نا قابلم به عنوان کادو تولدت

 از من قبول کن

امیدوارم خوشت بیاد

تمام متنهای عاشقانه اشو با یه دنیا عشق

 و علاقه بهت تقدیم میکنم

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و ششم خرداد 1387ساعت 9:55  توسط ریحانه  | 

عزیزم تولدت مبارم

۲۷ خرداد برایم روزی فراموش نشدنیست

 

سالروز تولدت را با ۱۳۶۶ شاخه رز سفید تبریک

 میگویم

امیدوارم به تک تک ارزو های قشنگ و شیرینت

 برسی

 

 

 

        تولدت مبارک   

                تولدت مبارک

                      تولدت مبارک

                        تولدت مبارک 

                                       تولدت مبارک 

                                                  تولدت مبارک

                                                                     تولدت مبارک 

                                                                     تولدت مبارک  

                                                  تولدت مبارک 

                                       تولدت مبارک

                                تولدت مبارک

                             تولدت مبارک

                تولدت مبارک

        تولدت مبارک

 

 

 محسن جان تولدت مبارک

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و ششم خرداد 1387ساعت 9:40  توسط ریحانه  | 

معنی دوست دارم

د.

داشتن تو حتی لحظه ای به تمام عمر بی کسی من می ارزد

همچون دیوانه ای که لحظه داشتن را در تمام رویاهایش باور دارد

 

و.

وابسته تپشهای قلب عاشقت هستم که به روح ساکن من

 حیات می بخشد

 

س.

سر سپرده برق نگاه توام لحظه ای که مرا در اغوشت مهمان کنی

 

ت.

تک سناره شبهای بی فانوسم شدی

روزی که از خدا نکه ای نور طلب کردم

 

د.

دوری از تو را باور ندارم حتی در رویا

 

آ.

آرام دل بی قرارو عاشقم در چشمان تو موج میزند

وقتی به دریای نارآم اشکهایم مینگری

 

ر.

رازه مرگ دلتنگی هایم روزی است که دستان سرد تو پناه

دستان سردو بی نصیبم باشد

 

م.

مهتاب میسوزد تا ابد در آتش عشقت

که درد را به جان خربده است در بازار عاشقی

 

 

 

محسن جان با تمام

 

وجود دوستت دارم

 

 

 

 

 

اینم چند تا متن عاشقانه کوتاه

 

تقدیم به یگانه عشقم محسن

 

 

 

* برای عزیزترین همپای لحظه هایم در غریبانه ترین لحظه های

تنهایی خویش چشمانم را تقدیم میکنم

تا هیچگاه به پاکی دوستیمان شک نکند

 

 

*حضورت حادثه ایست در زندگیم که می ستایمش

ثانیه های با تو بودن قله آرزوی من است

 و من افتخار این صعود را هرگز از خاطر نخواهم برد

 

 

*روزی سپری شد به امیدی که شب آید

شب آمدو دیدم به دلم تاب و تب آمد

ای دوست دعا کم منه دیوانه مبادا

در حسرت دیداره تو جانم به لب آید

 

 

*ویرانه نه آن است که جمشید بنا کرد

ویرانه نه آن است که فرهاد فرو ریخت

ویرانه دل ماست که با هر نظر دوست

صد باربنا گشت و دگر بار فرو ریخت

 

 

*نخواهم گل که گل بی اعتبار است

تمام عمر گل فصل بهار است

تو را خواهم من از گلهای عالم

که عطر تو همیشه ماندگار است

 

 

*خدای اطلسی ها با تو باشد

پناه بی کسی ها با تو باشد

تمام لحظه های خوب یک عمر

بجز دلواپسی ها با تو باشد

 

 

*مهم نیست فردا چی میشه     مهم اینکه امروز دوست دارم

مهم  نیست که فردا کجایی     مهم اینکه هر جا هستی دوست دارم

مهم نیست تا ابد با هم باشیم  مهم اینکه تا ابد دوست دارم

مهم نیست قسمت چیه؟       مهم اینکه قسمت شد دوست داشته باشم

 

 

*دلت شادو لبت خندان بماند              برایت عمر جاویدان بماند

خدا را میدهم سوگند بر عشق            هر آن خواهی برایت آن بماند

به پایت ثروتی افزون بریزد                  که چشم دشمنت حیران بماند

تنت سالم سرایت سبز باشد              برایت زندگی اسان بماند

 

 

*اشتیاقی که به دیدار تو دارد دل من

دل من داندو من دانم و تنهایی من

 

 

*گر همین است خطایم که تو را دوست دارم

بعد از این بیشتر از پیش خطا خواهم کرد

 

 

*همه در حسرت یک پروازند

من به پرواز نمی اندیشم که تو ریبا تر از اندیشه یک پروازی

 

 

*من همان قاب تهی خسته و بی تصویرم

که برای تو و تصئیر دلت میمیرم

 

 

*پس از مرگم بیا زیبا نگارم         بیا در جمع خوبان بر مزارم

سرت خم کن ببوس خاک مزارم   که من در زیره خاکم چشم انتظارم

 

 

*تو که آهسته می خوانی قتوت گریه هاست را

میان ربنای سبز دستانت دعایم کن

 

 

* به جنگل سوخته خاطراتم سوگند درخت یادت را باغبان خواهم بود

 

 

*امشب به رسم عاشقی یادی ز یاران میکنم

در غربتی تاریک و سرد از غم حکایت میکنم

امشب وجودم خسته است از سردی دلهای سرد

ایا تو هم در یاد من هستی در این شبهای درد

 

 

*زیباترین محظات را به پای زیباترین دقایق زندگیت خواهم ریخت

تا بدانی عاشق ترینم

 

 

*با تو هر جهنمی میشه بهشت            با تو میشه صد هزار قصه نوشت

با تو میشه خونه زد تو شهر عشق          اما افسوس نمی زاره سرنوشت

 

 

*ابر چشمم به هوای رخ نتو بارانیست 

 مثل دریای دلت دیده من طوفانیست

یک نظر کردی و دل گشت اسیرت اینک

پشت مژگان ۲ چشمت دل من زندانیست

 

 

*گل من خبر نداری دل گلدونت میگیره

اگه تو پژمرده باشی گلدونت برات میمیره

زیره پای هر غریبه ساده دل نباش گل من که دنیا پر از فریبه

نکنه یه وقت شکستی

آخ داره اشکام میریزه

نمیدونی خاطر تو واسه من چقدر عزیزه

 

 

*دل من قایقو چشم تو   در یاست

نشستن در کناره هر ۲ زیباست

دل من قایق گم کرده راهیست

که در آرامش چشم تو پیداست

 

 

*در کویر سبز عشق این سخن از من بگیر

مرگ تو مرگ من است پس تمنا میکنم هرگز نمیر

 

 

*زمین لرزه ای به وسعت عشق شهر دلم را لرزاند

همکنون نیازمند یاری دلت هستم

 

 

*انتظار چیست؟ انتظار یعنی تا اخریت لحظه عمر به یاد تو بودن

 

 

*یکی میپرسد اندوه تو از چیست؟ سبب سازه سکوته مبهمت کیست

برایش صادقانه مینویسم برای آنکه باید باشدو نیست

 

 

*رویایی از عشق از جنس بلور در بهشتی از خاطره برایت آرزو دارم

 

 

*به همان قدر که چشم تو پر از زیباییست

بی تو دنیای من ای دوست پر از تنهاییست

 

 

*غم بی  تو ماندن انچنان سنگین است که به هر اینه مینگرم میشکند

 

 

*در غوغای زندگی تا سکوت مرگ دوستت دارم تاوان آن هر چه باشد.باشد

 

 

*ای معنای انتظار یک لحظه بایست

دیوانه شدن یبخاطرت کافی  نیست

یک لحظه بیاست و یک جمله بگو

تکلیف دلی که عاشقش کردی چیست؟

 

 

*خاموش باش قلب من تا رسیدن صبح

هر که صبورانه بامدادان را انتظار کشد

سپیده دم را عاشقانه در آغوش خواهد کشید

 

 

*قصه عشق من و تو به قشنگیه خیاله

منو تو ماهی و ابیم که جداییمون محاله

 

 

*عشق تو چون در دلم باشد چه غم چون که تا روز قیامت با توام

 

 

*خوشا آن دل که دلدارش تو باشی

چراغ هر شب تارش تو باشی

مریضی هم صفایی دارد ای دوست

به شرطی که پرستارش تو باشی

 

 

*از دنیا دلم خون بود که چشم تو پیدا شد

همون دنیای بی ارزش برام یک دفعه دنیا شد

 

 

*کوتاهترین فاصله برای گفتن دوست دارم یک لبخند است

یک دنیا لبخند برای تو

 

 

*لذتی که در بیقراری هاست در ثابت قدمی نیست

عاشق بی قرار عشق رو بهتر از عاشق بی خیال درک میکنه

و هر روز بیشتر عاشق میشه

بی قراری در عشق مثل آب و هوا واسه زنده موندنه

 

 

*یکی تنهاست تنها اومده

تنهات نمیزاره

تنها یه آرزو داره

که تو تنهاش نذاری

 

 

*آن که رخسار تو را اینچنین زیبا کرد   کاش از روز ازل فکر دل ما میکرد

یا نمیداد به تو این همه بیدادگری        یا مرا در غم عشق تو شکیبا میکرد

 

 

*عاشقان عاشق شدن کار دل است

دل که دادی پس گرفتن مشکل است

 

 

*هر کی که عاشق میشه میگه میمیرم برات

اما من نمیمیرم برات

می خوام بمونم باهات

طمع نفسهات برام یه عادت بشه

همیشه داشتن تو برام حکایت بشه

 

 

*نگاهم یاد باران کرده امشب

مرا سر در گریبان کرده امشب

غمو فریاد من از اینو ان نیست

دلم یاده رفیقان کرده امشب

 

 

*در مرام ما دوستان نیست رسم ترک دوست

چونکه با او عهد بستیم جان ماهم یاره اوست

 

 

*یه سبد گل یه دنیا خاطرات شیرین تقدیم به کسی که ندیدنش هم به

اندازه فراموش کردنش غیره ممکنه

 

 

*سوختم باران بزن شاید تو خاموشم کنی

شاید امشب سوزش این زخمها را کم کنی

آه باران من سراپای وجودم آتش است

پس بزن باران بزن شاید تو خاموشم کنی

 

 

*نتوان با اشک سرخ شاپرک عشق تو را تصویر کرد

نتوان با یک نظاره بر درخت از زمین تا اسمان پرواز کرد

نتوان عکس رخ تو را روی قلب شاپرکها قاب کرد

 

 

*روزگاریست که در این گوچه گرفتار توام

با خبر باش که در حسرت دیداره توام

گفته بودی که طبیب دل هر بیماری

تو طبیب دل من باش که بیمار توام

 

 

*نه نرو قرارمون این نبود بزار سکه بندازیم

اگه شیر اومد تردید نکن که دوست دارم

اگه خط اومد مطمین باش که دوست دارم

صبر کن سکه بندازیم

اگه دوست نداشتم اون وقت برو

 

 

*وقتی نیستی نگاهم دست خالی به چشمانم بر میگردد

 

 

*ساده نمیشه تو رو داشت

باید پیشت ستاره کاشت

ماهو باید از اسمون

تو قاب چشم تو گذاشت

من از تو دل نمیکنم

عاشق ترینه نو منم

 

 

*سرم حاکه کفه پای رفیق است

دلم مجنون شهرای رفیق است

بهشت ارزانی خوبان عالم

بهشت من تماشای رفیق است

 

 

*نازه چشمانه نازت نازنینه ناز آفرین

ناز داری

ناز کن

نازتو بنازم نازنین

 

 

*باز در کلبه عشق عکس تو ما را ابری کرد

عکس تو خنده به لب داشت ولی اشک مرا جاری کرد

 

 

*هیچگاه ویترینی نداشته ام تا دلم را در ان به نمایش بگذارم

در قامت یک فروشنده دوره گرد عاشق تو شدم

از این روست که تمام خیابانهای شهر عشق مرا میشناسند

 

 

*تنها برنامه ای که دیدنش آرزوی من است

پخش زنده نگاه زیبای توست

 

 

*حس که پیدا شد عشق باریدن گرفت

هیچ میدانی رمز عاشق بودن هر کس فقط این است

ساده دیدن

ساده بودن

ساده پذیرفتن

 

پس ساده میگویم

ساده دوستت دارم

 

 

امروز رفتم یه ساعت بخرم

ولی هر چی گشتم هیچ ساعتی به قشنگیه

اون ساعتی که دیدمت پیدا نکردم

 

 

*پس از دیدار با دوستانت یادت باشد که به دوستانی فکر کنی

که دیگر فرصتی برای در اغوش کشیدن یکدیگر ندارند

 

 

*۳ ستاره تقدیم تو

یک ستاره پره بوسه که دلم بی تو نپوسه

یک ستاره پره امید واسه هر کس که تو رو دید

یک ستاره پره رویا که قشنگه با تو دنیا

 

 

*رفتنت اغاز ویرانیست حرفش را نزن

ابتدای یک پریشانیست حرفش را نزن

دوست داری بشکنی قلب پریشان مرا

دل شکستن کاره آسانیست حرفش را نزن

 

 

*روزگارم گله مندی شده است

من بگریم تو بخندی شده است

از دلم یاد نکردی شاید

عشق هم سهمیه بندی شده است

 

 

*برای خریدن عشق هر کس هر چه داشت اورد

دیوانه هیچ نداشت و گریست

گمان کردن چون هیچ ندارد میگرید

اما هیچ کس ندانست

قیمت عشق اشک است و قیمت اشک عشق

 

 

 

محسن جان

 

رویای با تو بودن را نمیتوان نوشت

نمی توان سرود

نمی توان گفت

با تو بودن قصه شیرینیست به وسعت تلخی تنهایی

 و داشتن تو فانوسیست به رئشنی هر چه تاریکی

و من همچون غربت زدای

در آغوش بی کران دریای بی کسی

به انتظاره ساحل نگاهت مینشینم

و میمانم تا ابد

و تا وقتی که شبنم زلال احساست

زنگار غم را از وجودم بشوید

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم خرداد 1387ساعت 20:18  توسط ریحانه  | 

تقدیم به گله سرسبد باغ زندگیم محسن

سلام عزیز مهربون اجازه هست بشم فدات...؟

اجازه هست تو شعر من اثر بذاره خنده هات

شب که میاد یواش یواش با چشمک ستاره هاش

اجازه هست از اسمون ستاره کش برم برات

اجازه هست بیای پیشم یه کم بگم دوست دارم

بریم تو باغ اطلسی بی رنج و دردو بی کسی

بهت بگم اجازه هست گل روی موهات بذارم

اجازه هست خیال کنم تا اخرش مال منی

خیال کنم با رفتنت دله منو نمیشکنی

 

آره عسلم اجازه هست؟

اره محسنم اجازه هست؟

 

 

 

اگر کلمه دوست دارم

 

قیام علیه بندهای من و توست

اگر نمایانگر عشق خدایی من نسبت به توست

اگر راضی کننده و تسکین دهنده قلبهاست

اگر پایان دهنده جدایی هاست

اگر نشانگر اشتیاق راستین من نسبت به توست

اگر کلید زندان  من و توست

 

قوت قلبم محسن جان دوستت دارم

 

عزیزم

 توی آغوش بخشاینده تو

قلبم تند تر از همیشه میزند

با صدایت مرا نوازش کردی

تپش قلبت را حس کردم

مهربانو پاک بود

در آغوشت غرق محبت شدم

به تو تکیه کردم و آرام شدم

محسن جان

نگاهت مهربان است

صدایت آرام بخش

دستانت بخشنده

و بویت بوی بهار عشق

با تو احساس امنیت میکنم

احساس زیبایی

احساسی که مرا از تمام بی رحمی ها

 و بدیها حفظ میکند

روز تولد عشق قلبم را به تو هدیه دادم

که دستت را به من بدهی

تا یکی شویم و پرواز کنیم تا بی کرانه ها

محسن جان

منو نسپار به فصل رفته ی عشق

نگذار کم شوم ار آینده تو

 

 

در دادگاه عشق متهم قلبم بود

مغز من قاضی

وکیلم دلم

متهم قلبم بود

و حضار جمعی از عاشقان و دلسوختگان

قاضی نامم را بلند خواند

جرم من عشق بود

عشق من یاد تو بود

پس محکوم شدم به تنهایی و اعدام

 

کنار چوبه دار از من خواستند تا اخرین

 خواسته ام را بگوییم

 

و من گفتم به او بگویید دوستش دارم

 

پلیس امنیت عمومی

 

به بهرامی گفتم که چقدر دوست دارم

به تمام دنیا میگم که  زندگی بی محسنم برام

پوچ و عبثه

 

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم خرداد 1387ساعت 19:35  توسط ریحانه  | 

تقدیم به نوره چشمم محسن

 

مرا کاشانه چون غم خانه ای بود

تو این غم خانه را گلخانه کردی

زدست قاصدک گل را گرفتم

به هر گلبرگ ان صد بوسه دادم

پس از ان با دلی اکنده از شوق

به ارامی به گلدانی نهادم

شبانگه گرد گل پروانه گشتم

به یاد تو به گل بس راز گفتم

حکایت ها که با تو گفته بودم

به جای تو به گلها باز گفتم

میان دسته گل.زنبقت را

ز اشک چشم گریان اب دادم

گل ناز تو را بوسیدم از شوق

ولی ان گل کجا ناز تورا داشت

نشانی داشت از بوی تو اما

کجا چشم فسونساز تو را داشت

به روی برگ زیبای گل سرخ

نهادم با دلی غمگین لبم را

به امیدی که با یاد لب تو

به صبح ارم به شادی یک شبم را

ولی هر چند بوسیدم گلت را

دل تنگم چو غنچه هیچ نشکفت

در انحالت که گرم بوسه بودم

گل سرخ تو در گوشم چنین گفت

گل سرخم. مخوان ای عاشق مست

که من پیش لب یاره تو خارم

به سرخی گرچه دارم رنگ ان لب

ولی شیرینی و گرمی ندارم

 

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم خرداد 1387ساعت 19:33  توسط ریحانه  | 

دلتنگی

امتحان عشق

 

در جلسه امتحان عشق من ماندم و

 

یک برگه سفید

            یک دنیا حرف ناگفتنی

                    و یک بغل تنهایی و دلتنگی

 

درده دل من در این کاغذ کوچک جا نمیشود

 

قطره کوچکی

         سر سره بازی میکند

                و برگه سفیدم!متاسفانه

 

قطره را به اغوش میکشدعشق تونوشتنی

 

 نیست.در برگه ام

        کناره ان قطره یک قلب

               کوچک می کشم. وقت تمام است

 

                      برگه ها بالا

 

محسنه من عشق تو نوشتنی

 نیست

 

 

   

 همین الان پیام زدی که هیشکی منو دوست نداره

چرا عسلم؟

چرا دارو ندارم؟

چرا هستو نیستم؟

چرا باغ امیدم؟

چرا پاره تنم؟

اگه میدونستی ریحانه چقدر دوست داره

این حرفو نمیزدی

تو همه زندگی منی

اگه تو رو دوست نداشته باشم واسه

 زنده موندن بهانه ای ندارم

تو شیرین ترین بهانه ای واس موندن

 

بابا با چه زبونی بگم

 

دوست دارم؟

 

به کی بگم دوست دارم؟

 

 

 

من از ساعت متنفرم

 

      از این اختراع عجیب بشر

 

  که جای خالی تو را به رخ دلتنگی های من میکشد

 

              همیشه دلتنگ توام نازنینم

 

  

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم خرداد 1387ساعت 19:31  توسط ریحانه  | 

دل

تو که بالا بلندو نازنینی

تو که شیرین لب و عشق افرینی

                                     

                         کنارم لحظه ای بنشین چه حاصل

                         که فردا بر سره خاکم نشینی

 

 

  محسن جان تمام زندگیمی عزیزم

 

 

عزیزه دلم محسن جان

 

 

تو آن همای بخت منی کز دیار دور

پر پر زنان به کلبه من پر کشیده ای

بر بامم ای پرنده عرشی خوش امدی

در کلبه ام بمان

ای آنکه همچو من

یک آشیان گرم محبت ندیده ای

با من بمان

یک عمر بی امید

همراه هر نسیم

بگلزر عشق ها

در جستجوی یک گل خوشبو شتافتم

می خواستم گلی که دهد بوی آرزو

 

                                           اما نیافتم

 

شبهای بس دراز

بادیدگان مات

بر مرکب خیال

نشستم امیدوار دنبال یک ستاره

فضا را شکافتم

می خواستم ستاره امید خویش را

 

                               اما نیافتم

 

بس روزهای تلخ

غمگین و نامراد

همراه موجهای خروشان و بی امان

تا عمق بی کرانه دریا شکافتم

شاید بیابم آن گهری را که خواستم

 

                                         اما نیافتم

 

 ۲۸ اردیبهشت

 

یافتم گمشده ای که در طلبش عمر من گذشت

اما کنون نشسته مرا روبه رو تویی

 آن کس که بود همراه باد سحر منم

و آن گل که داشت بوی خوش آرزو تویی

دیگر شبان تیره نپویم درآسمان

توآن ستاره ای که نشستی به دامنم

همراه موج در دل دریا نمی روم

 

تک گوهرم تویی که شدی زیب گردنم

نوشین لبی که جان به تنم میدهد تویی

عمره منی که تاب و توان داده ای به من

با من بمان که روشنی بخت من زتوست

اری تویی که بخت جوان داده ای به من

 

 

 

 

باغ امیدم محسن جان

 

بوسه ز لبهای تو در خواب گرفتم

گویی که گل از چشمه مهتاب گرفتم

در برکه اشکم همه دم نقش تو دیدم

این هدیه خوبی است که از اب گرفتم

هرگز نتوانی که ز من دور بمانی

چون در دل خود عکس تو را قاب گرفتم

 

                              

 

همدمه تنهاییام به اندازه

 

 تمام دنیا دوست دارم

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم خرداد 1387ساعت 19:31  توسط ریحانه  | 

عاشقانه میپرستمت محسنم

چو شمعی پای تا سر برفروزد

 

خوشا عشق و خوشا ناکامی عشق

خوشا رسوایی و بد نامی عشق

 

خوشا بر جان من،هر شام و هر روز

همه دردو همه داغ و همه سوز

 

خوشا عاشق شدن اما جدایی

خوشا عشق و نوای بی نوایی

 

خوشا در سوز عشقی سوختن ها

درون شعله اش افروختن ها

 

چو عاشق از نگارش کام گیرد

چراغ آرزوهایش بمیرد

 

اگر می داد لیلی کام مجنون

کجا افسانه میشد نام مجنون

 

هزاران دل به حرمت خون شد از عشق

یکی در این میان مجنون شد از عشق

 

در این آتش هرآنکس بیشتر سوخت

چراغش در جهان روشنتر افروخت

 

نوای عاشقان در بی نواییست

دوام عاشقی ها در جداییست

 

 

 

نشان انگیزو ماتم زایی ای عشق

عجب رسواگر و رسوایی ای عشق

 

اگر چنگ تو با جانی ستیزد

چنان افتد که هرگز بر نخیزد

 

تو را یک فن نباشد ذوفنونی

بلای عقل و مبنای جنونی

 

تو لیلی را ز خوبی طاق کردی

گل گلخانه افاق کردی

 

اگر بر او نمک دادی تو دادی

بدو خوی ملک دادی تو دادی

 

لبش گلرنگ اگر کردی تو کردی

دلش را سنگ اگر کردی تو کردی

 

به از لیلی فراوان بور در این شهر

به نیروی تو شد جانانه دهر

 

تومجنون را به شهر افسانه کردی

زهجران زنی دیوانه کردی

 

تو او را ناله و اندوه دادی

ز محنت سر به دشت و کوه دادی

 

چه دلها کز تو چون دریای خون است

چه سرها که از تو صحرای جنون است

 

به شیرین دلستانی یاد دادی

وز ان فرهاد را بر باد دادی

 

سو جان و دلش جای جنون شد

گران کوهی ز عشقش بیستون شد

 

ز شیرین تلخ کردی کام فرهاد

بلند اوازه کردی نام فرهاد

 

یکی را بر مراد دل ستانی

یکی را در غم هجران نشانی

 

یکی را همچو مشعل بر فروزی

میان شعله ها جانش بسوزی

 

 

شاید آن روز که سهراب نوشت تا شقایق هست

 

زندگی اجباریست

 

خبر از دله پر خونه گله یاس نداشت

 

باید اینجور نوشت هر گلی هم باشد

 

چه گله پیچک و یاس

 

زندگی اجباریست

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم خرداد 1387ساعت 19:30  توسط ریحانه  | 

مسافر دیار عشق

ای پاکدامنی که ز مریم گذشته ای

ای مایه وفا و صفا می پرستمت

 

در روح دیر باور و مشکل پسند من

آنگونه ای که همچو خدا می پرستمت

 

آنشب که داستان تو را گوش من شنید

غم خیمه زد بجانم و اشکم ز دیده ریخت

 

بیخواب چشم من،ز غم جانگداز تو

یک اسمان ستاره ز شب تا شپیده ریخت

 

ای اشک من بریز به دامان نو گلی

کز پاکدامنی ز نسیم سحر گذشت

 

من قوی تشنه ام که به ساحل نشسته ام

از من مکن کناره که دریای من تویی

 

گمکرده راه وادی شبهای محنتم

راهی نما که اختر شبهای من تویی

 

دامن کشان ز دیده من میروی به ناز

اما به دوستی قسم از دل نمی روی

 

با سر گرانی از بره من میروی ولی

دانم ز یاره غم زده غافل نمی روی

 

رفتی برو که اشک منت راه توشه باد

خرم بمان به دست دعا میسپارمت

 

هر جا میرسی ز من خسته یاد کن

هر جا که میروی بخدا میسپارمت

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم خرداد 1387ساعت 19:29  توسط ریحانه  | 

تلاش من برای ارامش تو

تو یه تاک قد کشیده پا گرفتی روی سینه ام

واسه پا گرفتن تو عمریه که من زمینم

راز قد کشیدنت رو عمریه دارم میبینم

داری میرسی به خورشید ولی من بازم همینم

میزنن چوب زیره ساقت واسه لحظه های رستن

ریختن آب زیره پاهات هی منو شستنو شستن

توی سر ما و تو گرما واسه  تو نجاتم عمری

تو هجوم باد وحشی سپر بلاتم عمری

 آدمها هجوم آوردنت برگهای سبزتو بردن

توی پاییزو زمستون ساقت و به من سپردن

سنگینیت رو سینه من سایتم نصیب مردم

میوه هاتم که که آخرسر میشن قسمت هر قوم 

نه دیگه پا میشم خالی از هر شک و تردید

میرم اون بالاهامغرور تا بشینم جای خورشید

من به سایه ها نمیدم بسه هر چی سختی دیدم

اینقدر زجر کشیدم تا به آرزوم رسیدم

بزار آدمها بدونن میشه بیهوده نپوسید

میشه خورشید شدوتابید میشه آسمونو بوسید

 


پاره تنم محسن جان

 

 آرزویم این است نتراود اشک در چشم تو هرگز

مگر از شوقه زیاد

نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز

 به اندازه هر روز تو عاشق باشی

 آنکه تو را می خواهد و به لبخندتو از خویش رها میگردد

و تو را دوست بدارد آن اندازه که دلت می خواهد

 


 

عزیزه دلم محسن جان

 

چگونه بی تو سر کنم چگونه شب سحر کنم

بدون تو چه آسمان حرام گشته بر دلم

 

بدون تو چه آسمان خراب گشته بر دلم

بدون تو یه ماهی بدون تنگ

 

بدون تو سکوت مرده ای خموش

بدون تو ستاره ای بی فروغ

 

بدون تو پرنده ای شکسته بال

بدون تو شبم شبی که ندارد او سحر

 

بدون تو غروب غم گرفته ام

بدون تو یه ابر تکه پاره ام

 

نمیکنم بدون تو زندگی بدون هیچ معطلی

 


 دارو ندارم محسن جان

 

 

 کنار آشیان تو آشیانه میکنم

فضای خانه را پر از ترانه میکنم

کسی سوال میکند بخاطر چه زنده ای

و من برای زندگی تو را بهانه میکنم

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم خرداد 1387ساعت 19:28  توسط ریحانه  | 

شب رفتنت

 

 

پرده پنجره چشمانت را بردار

ببین دنیارا

دیدنی است

چشم ما رفتنی است

زندگی مهلت پرسیدن به ما نمی دهد

در جهانی که همش مضحکه و تکرار است

تکه تکه شدن یک دل چه تماشا دارد؟

پشت این پنجره ها جز هیچ بزرگ هیچی نیست

 


 

 

در آخرین لحظه دیدار به چشمانت نگاه کردم و گفتم بدان

آسمان قلبم بی تو یا با تو بهاریست

همان لبخندی که توان را از من میربود

بر لبانت نقش بست

و به آرامی از من فاصله گرفتی

بی هیچ کلامی

من خاموش به تو نگاه میکردم

و در دل با خود میگفتم ای کاش این قامت نحیف

لحظه ای فقط لحظه ای می اندیشید که

آسمان بهاری

یعنی

        ابر

           باران

                  رعدو برق

                               طوفان ناگهانی

 

و این جمله جمله ای بود برتر از هر خواهش برای ماندن

و تمنایی برای با تو بودن

 


دل بی روح جنس آهنت را دوست دارم

خطوط در هم پیراهنت را دوست دارم

 

نگاه با همه بیگانه ات را دوست دارم

غرور سرکش دیوانه ات را دوست دارم

 

تن سوزان مثل آتشت را دوست دارم

بهاری و من آن عطر خوشت را دوست دارم

 

به هر لحظه کنارت بودنم را دوست دارم

تماشایی تو هستی دیدنت را دوست دارم

 

 


من از خدا خواستم

نغمه های عشق مرا بگوشت برساند

تا لبخند مرا هرگز فراموش نکنی

و ببینی که سایه ام به دنبالت است

تا هرگز نپنداری تنهایی

 

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم خرداد 1387ساعت 19:28  توسط ریحانه  | 

سوختن

سوختم باران بزن شايد تو خاموشم کني / شايد امشب سوزش اين زخم ها را کم کني آه باران من سراپاي وجودم آتش است / پس بزن باران بزن شايد تو خاموشم کني

 

داستان غم انگيز زندگي اين نيست که انسانها فنا مي شوند ، اين است که آنان از دوست داشتن باز مي مانند

 

مي رسد روزي كه بي من روزها رو سر كني
مي رسد روزي كه مرگ رو باور كني
مي رسد كه تنها در كنار قبر من شعر هاي كهنه ام رامو به مو از بر كني

 

زيبا ترين گل با اولين باد پاييزي پرپر شد . با وفا ترين دوست به مرور زمان بي وفا شد . اين پرپر شد ن از گل نيست از طبيعت است و اين بي وفايي از دوست نيست از روزگار است...

 

آنکه می‌خواهد روزی پريدن آموزد، نخست می‌بايد ايستادن، راه رفتن، دويدن و بالارفتن آموزد. پرواز را با پرواز آغاز نمی‌کنند

 

دریا باش که اگر کسی سنگ به سویت پرتاب کرد سنگ غرق شود نه آنکه تو متلاطم شوی

 

چه ساده با گريستن خويش زاده مي شويم و چه ساده با گريستن ديگران از دنيا مي رويم و ميان اين دو سادگي معمايي ميسازيم به نام زندگي

 

هوس بازان کسي را که زيبا ميبينند دوست دارند اما عاشقان کسي را که دوست دارند زيبا مي ببنند

 

دنيا مث بازي گل يا پوچ ميمونه .......**.......با تو گل بي تو پوچ

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم خرداد 1387ساعت 19:27  توسط ریحانه  | 

یه سوال

یه سوال؟

 

 

وقتی که گریه کردم گفتند بچه ای

 

 

وقتی خندیدم گفتند دیونه ای

 

 

وقتی جدی بودم گفتند مغروری

 

 

وقتی شوخی کردم گفتند سنگین باش

 

 

وقتی حرف زدم گفتند پررویی

 

 

وقتی ساکت بودم گفتند عاشقه

 

 

حالا ما که عاشقیم میگن گناهه

 

 

پس من چیکار کنم؟

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم خرداد 1387ساعت 19:24  توسط ریحانه  | 

بی مقدمه

 

خدایا منم مثله همه

 

منم عشقمو می خوام

 

خدایا من دیگه طاقت

 

ندارمممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممم

 

عشقه من تو رو خدا بیا پیشم تو رو خدااااااااااااااااااااااااااا

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم خرداد 1387ساعت 19:21  توسط ریحانه  | 

کاش میشد یاس بود

حضور خارها هم میشود یک یاس بود

در هیاهوی مترسکها پر از احساس بود

میشود حتی برای دیدن پروانه ها

شیشه های مات یه متروکه را الماس بود

دست در دست پرنده بال در بال نسیم

ساقه های هرز هر بیشه ای را داس بود

حرفی از (کاش میشد)هم نبود

هر چه بود

احساس بودو

 عشق بودو

 یاس بود

 

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم خرداد 1387ساعت 19:19  توسط ریحانه  |